|
|
|
|
Hüsnü Arkan
|
|
|
|
Ölü Kelebeklerin Dansı
|
Kapak Fotoğrafı: Chris Moore
Kapak Tasarımı: Semih Sökmen
|
Kitabın Baskıları:
İlk Basım: Ekim 1998
|
|
|
|
|
|
Öldüm ve Tanrı burada da yok! Ne yapabilirim?
Ölümden sonra da bir hayat var mı? Binlerce yıldır tüm dinler ve felsefi sistemler bu soruya cevap arıyor. Ama daha dehşet verici bir soru sormak mümkün: Ya ölümden sonra bir hayat varsa ve tıpkı bu hayata benziyorsa, aynı sıkıntıları, aynı anlamsızlık duygusunu, aynı çaresizlikleri tekrar tekrar yaşıyorsak?
Ya ceza ve ödül yoksa?
Ya bize kalacak olan puslu bir belirsizlikse yalnızca?
"Düşünde kendini bir kelebek olarak gören biri bir kez uyandıktan sonra, bir kelebek olmadığından ve artık düşünde kendini bir insan olarak görmediğinden hiçbir zaman emin olamaz."
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
"On Altıncı Gün", s. 5-15 | | "İnsan ölünce sesi ateşe, soluğu rüzgâra, aklı aya, özü etere, saçı otlara karışır. Peki insanın kendisi nerde? Elini ver dostum, bu sırrı ancak sana açıklayabilirim."
– Upanişadlar"Rab kendi kavminden razıdır.
Hor görülenleri kurtuluşla güzelleştirir.
İnananlar izzet içinde sevinçle coşsunlar
Yataklarında sevinçle mırıldansınlar...
Devamını okumak için bkz. 
|
|
|
|
