Deniz Faruk Zeren’den haiku gibi, lirik ve sarsıcı hikâyelerden oluşan bir kitap: Yağmur Kuşları.

"Bu hikâye süresince mütemadiyen ipek gibi süzülerek, bazen tozu toprağı döverek, bazen çatallı mavi yıldırımlar eşliğinde, bazen serin rüzgârların getirdiği taze, ferah nebat kokuları yayarak, yaylanarak, uzayıp kısalarak, artıp azalarak, hızlanıp yavaşlayarak, diner gibi yapıp coşarak yağmur yağacaktır.”

Açılış bölümünden, s. 9-13

Bu hikâye süresince mütemadiyen ipek gibi süzülerek, bazen tozu toprağı döverek, bazen çatallı mavi yıldırımlar eşliğinde, bazen serin rüzgârların getirdiği taze, ferah nebat kokuları yayarak, yaylanarak, uzayıp kısalarak, artıp azalarak, hızlanıp yavaşlayarak, diner gibi yapıp coşarak yağmur yağacaktır. Ve elbette kahramanlarımız ki yedi kişidirler, her ne kadar ıslak odunlarla güç bela tutuşturulmuş, duman yapmasın diye hep bir ağızdan körüklenmiş, büyüdükçe beslenmiş ateşin etrafında çember olup kurulanmaya ve ısınmaya çalışsalar da hikâye boyunca hep ıslaktırlar, üşürler.

Bir daha bu hikâyenin herhangi bir yerinde yağmurdan, ıslaklıktan ve üşümekten bahsedilmeyecektir.

Ol hikâye böyle sürüyor.

Vardi ya

Kadın vardiyaya geliyor, adam vardiyadan çıkıyor. Kadın vardiyaya geliyor adam vardiyadan çıkıyor, kadın vardiyaya geliyor adam vardiyadan çıkıyor, kadın vardiyadan çıkıyor adam vardiyaya geliyor. adam vardiyadan çıkıyor kadın vardiyaya geliyor. Bir aksilik olmazsa pazar sabahları karşılıklı sahanda yumurta keyfi yapabiliyorlar.

Yağmur Kuşları

Çukura gerili naylondan yapılmış avuç içi kadar havuzda biriken yağmur suyunu içen, tasla alıp tıraş olan, başını eğip saçlarını yıkayan, dişlerini fırçalayan arkadaşlarını izledi. Geceyi bekliyordu o. Şırıl şırıl, pırıl pırıl, sakin, tevekkülle yağacaktı gece, biliyordu. İlerideki ağaçların altında soyunup yı...

Devamını görmek için bkz.