“Edebiyat, yerleşik olanın konforunu bozduğunda, yasaklanmış ya da unutulmuş olanın eşiğinden içeri girdiğinde dönüştürücü/yıkıcı gücüne kavuşur. Günümüz romanı son yıllarda kolektif hafızanın, bedensel bütünlüğün ve ontolojik kategorilerin sınırlarını zorlayan deneyimlere daha çok alan açıyor. Kapanmış gibi görünen meseleleri yeniden deşen, üzeri örtülen hafızanın bir dip dalgası gibi yüzeye vurduğu ve resmi tarihin monoloğunu çoksesli bir itirazla bölen bu metinler, okuru kısmen konforsuz bir sahaya davet ediyor. Bu derleme, günümüz romanının bu yönelimini, parçalanmış öznelerden tekinsiz mekânlara, tutulamayan yaslardan aşındırılan kimliklere uzanan geniş bir spektrumda, tek bir çatı kavram etrafında okumayı öneriyor: İhlal.”

––Jale Özata Dirlikyapan

Sunuş, Jale Özata Dirlikyapan, s. 9-11

Edebiyat, yerleşik olanın konforunu bozduğunda, yasaklanmış ya da unutulmuş olanın eşiğinden içeri girdiğinde dönüştürücü/yıkıcı gücüne kavuşur. Günümüz romanı son yıllarda kolektif hafızanın, bedensel bütünlüğün ve ontolojik kategorilerin sınırlarını zorlayan deneyimlere daha çok alan açıyor. Kapanmış gibi görünen meseleleri yeniden deşen, üzeri örtülen hafızanın bir dip dalgası gibi yüzeye vurduğu ve resmi tarihin monoloğunu çoksesli bir itirazla bölen bu metinler, okuru kısmen konforsuz bir sahaya davet ediyor. Elinizdeki derleme, romanın bu yönelimini, parçalanmış öznelerden tekinsiz mekânlara, tutulamayan yaslardan aşındırılan kimliklere uzanan geniş bir spektrumda, tek bir çatı kavram etrafında okumayı öneriyor: İhlal.

İhlal, sadece yasak olanın çiğnenmesi değil, bedenin, yasaların ve hafızanın önüne çekilen setlerin yıkılarak, geride kalan enkazın ve o enkazın altındaki potansiyelin görünür kılınmasıdır. Michel Foucault’nun “İhlale Önsöz” yazısındaki yaklaşımından hareketle söylersek, “sınır ile ihlal, varlıklarının yoğunluğunu birbirlerine borçludurlar” (2014: 56). İhlal, sınırı inkâr etmez veya yok etmez; bilakis onu zorlayarak, aşarak ve üzerine basarak görünür kılar. Bir sınırın varlığını, ancak onu zorladığımızda gerçekten hissederiz. Bu kitapta bir araya getirilen incelemeler de Foucault’nun işaret ettiği bu gerilim hattında durarak, ihlal ediminin kimi romanlarda nasıl kapanmaz yaraların kaydı...

Devamını görmek için bkz.