Yirminci yüzyılın en önemli yazar ve düşünürlerinden Jean-Paul Sartre, hak ve eşitlik mücadelelerine destek vermesiyle de tanınıyor. Felsefesinde önemli bir yer tutan ve adıyla birlikte anılan “angajman” kavramı, aydınların kendi toplumsal konumlarının ötesine geçerek dönemlerinin hak mücadelelerine katılmalarını, bu mücadelelere destek vermelerini ifade ediyor. Alain Badiou, kitapta yer alan iki konferans ve bir yazısında Sartre’ın angajmanını, dünyayı değiştirmeye yönelik hareketler ve örgütlenme sorunları hakkındaki düşüncelerini ele alırken Sartre'ın felsefesiyle kurduğu kişisel bağı da dile getiriyor.

Aydınların, daha genel olarak toplumun eğitimli kesimlerinin, dünyaya ve toplumun geri kalanına karşı bir sorumluluk taşıdığı düşüncesi günümüzde sorgulanıyor. Öte yandan eğitimli kesimlerin kendi hakları için mücadele etmesi de giderek daha çok gündeme geliyor. Bu koşullarda Sartre’ın düşüncesi ve Badiou’nun onunla kurduğu felsefi ilişki, aydınların toplumsal sorumluluğu ve hepimizin dünyayı değiştirme imkânı üstüne yeniden düşünmek için bir fırsat sunuyor.

Önsöz, s. 9-11

Sartre’ın çalışmalarıyla ilişkime anekdot düzeyinde değil, bugün (2023 yılı) itibariyle geliştirdiğim felsefi çalışmalarım açısından biraz daha yakından bakma fikri ne bana ait, ne de pek eski bir fikir. Bu fikir 2015-20 yılları arasında, yetenekli bir romancı ve siyasal açıdan epey angaje biri olan dostum Pascale Fautrier’den çıktı. Dahası, 2018’de çalışmalarıma hasredilmiş, önemli bir uluslararası konferansta Sartre ile Badiou arasındaki spekülatif ilişkiye dair ilk yaklaşımı sunan da Pascale’di. Elinizde tuttuğunuz kitapta Pascale’in düzenlediği metinlere (ki ikisi daha önce yayımlanmamış konferanslar), sadece birkaç biyografik ya da kavramsal değerlendirme eklemek istiyorum.

Beni şahsen ilgilendiren kısma bakalım, bu yıl nisan ayında yayımlanan Mémoires d’outre-Politique (Siyaset Ötesi Anılar) kitabımda da anlatıp vurguladığım üzere felsefeyle gerçek anlamda tanışmam tam olarak 1954 yılına rastlar ki bunun ne lise eğitimimle (fen şubesinin son sınıfındayım, orman ve su işleri müfettişi olmak istiyordum), ne aile ortamımla (annem Fransızca öğretmeni, babam matematik öğretmeniydi, ikisi de felsefeyle ilgilenmezdi) ne de arkadaşlarımla yaptığım tartışmalarla (o zamanlar girdiğim tartışmaların odağı Hıristiyanlığın farklı biçimleri ile ateist cumhuriyetçi gelenek arasında tamamen ideolojik tercihlerdi) ilgisi vardı. Felsefe, dinsel inançlarda gökten inen melek gibi 1954 Şubatı’nda karşıma çıkıverdi. Benim durumumda meleği...

Devamını görmek için bkz.